Audrey Breur kwam zaterdag in Glasgow uit op het Europees Kampioenschap als een van de ongeveer 20 Nederlandse tri-atleten. Ze kwam in de sprint triathlon als negende in haar leeftijdscategorie over de finish. Naar eigen zeggen was het zwemmen over 750 m matig gegaan en de wissel daarna zelfs slecht. Maar tijdens de 20 km fietsen en de afsluitende 5 km hardlopen wist zij toch ruimschoots bij de eerste 10 te komen. In totaal namen er verdeeld over alle leeftijdscategoriën 361 vrouwen deel aan dit EK, waarvan 38 bij de vrouwen 50-54.

Het verslag van Audrey en Harry:

De sprintafstand is 750 m zwemmen, 20 km fietsen, 5 km lopen.
Twee weken voor de triathlon hoorden we van de agegroup coördinator dat er 28 Nederlanders in Glasgow zouden meedoen in diverse agegroups. Er werd ook een groepsapp gemaakt om informatie uit te wisselen.
Op dinsdag 6 augustus gingen we met de ferry van IJmuiden naar Newcastle. Op woensdag 8 augustus was de openingsceremonie met vlaggenparade en pastaparty. We ontmoetten de andere Nederlanders in Glasgow en liepen als groep in ons oranje T-shirt achter de Nederlandse vlag naar de ceremonie op het St. Georgeplein in Glasgow, toegejuicht door een menigte uit alle Europese landen. Hierna werden diverse toespraken gehouden. Toen was het tijd voor een pastaparty in een aan het plein gelegen restaurant. Na een uurtje waren de Nederlanders nog de enige in het restaurant en mochten we nog een keer opscheppen omdat er nogal veel over was. Enorm gezellig door de diverse verhalen van de Nederlandse deelnemers.

Op donderdag 9 augustus was het tijd om te registreren, waarbij we ook een goody bag kregen. ‘s Middags was de wedstrijd van de elite dames met heel mooi weer. Heel leuk om dat in het echt mee te maken.
Op vrijdag 10 augustus was er een gezamenlijke verkenning van het fietsparcours en zwemparcours. Achter motoren aan mocht iedereen in groepen 2 rondjes rijden op het fietsparcours. Heuvel op, heuvel af. Vervolgens moest de fiets worden ingecheckt in de Transition zone. We stonden te kletsen met een Nederlands jurylid en moesten ons haasten naar het zwemparcours. Toen we het water in gingen zei een official dat we nog 15 minuten mochten zwemmen. Met 5 privé kano’s om ons heen waren we de laatsten die het rondje gezwommen hebben.

’s Middags was de triathlon wedstrijd van de elite mannen. Hierna voorbereiden op de wedstrijd de volgende dag. Zoals de nummers op de helm, armen, kuit, startnummerband enz. Helaas was het tot 1 uur ‘s nachts discoavond in het restaurant onder onze kamer.

Zaterdag 11 augustus was onze wedstrijddag aangebroken en moesten we om 7.00 uur op. De startwave van mij was om 11.00 uur en Harry om 11.30 uur. Veel te vroeg waren we op het wedstrijdterrein, maar in vrijwel alle startwaves zat een Nederlander, dus er was voldoende te zien. We konden niet warmfietsen omdat de fiets de vorige dag al was ingecheckt. Ook inzwemmen was niet mogelijk. We moesten het dus doen met wat inlopen op de parkeerplaats. Om 10.30 moest ik in het wedstrijdvak verzamelen. Maar slechts 2 minuten voor de start mocht iedereen het startponton op en direct het water in. Je moest je voor de start vasthouden aan het ponton. Het was echter zo druk (120 dames) dat dat niet paste en het voor een hoop stress zorgde onder de dames. Eindelijk viel het startschot. Zoals gewoonlijk een hoop geduw en getrek. Klappen van alle kanten. Ik kon maar moeilijk in mijn ritme komen en was blij dat ik het water uit kon. Mijn horloge was blijkbaar geraakt, want die bleef maar trillen. Na het zwemmen moest 600 m worden gerend naar de transition zone. De wetsuit mocht daar pas worden uitgetrokken.

Mijn fiets stond in het tweede rek, maar ik zag hem niet. Dacht dat ik er voorbij was gelopen. Ik loop terug en zie hem nog niet. Moet dus toch verder zijn. Moest weer teruglopen want de fiets stond toch verder. Wat een stress! Vervolgens is het vechten om het vacuüm getrokken wetsuit uit te trekken! Eindelijk ben ik weg op de fiets. In mijn favoriete terrein, de heuvels, kan ik nu aan de inhaalrace beginnen. Het is heuvel op, heuvel af met maar heel weinig vlak. Zwaar maar gaat goed. Na 3 ronden terug naar het parc ferme, de wissel gaat nu vlotter.

Het loopparcours is een vlakke aanloopstrook van ca 1 km, gevolgd door een ronde met heuvels, slecht wegdek met wortels door het asfalt en een deel onverhard. Ik vind het een mooi parcours. Geen idee van mijn tempo. De laatste 500m naar de finish gaan over een blauw tapijt en onder een boog door.
Eindtijd: 1.20.31. 9e plek in mijn agegroup.

Harry start om 11.30. Ook zijn startwave is erg druk. Hij zwemt echter voor het gevoel lekker. Ziet regelmatig medestrijders naast zich zwemmen en bij het verlaten van het water ziet hij achter zich nog mensen in het water! Heuvelop is niet zijn favoriete bezigheid, maar heuvelaf des te meer. Dat zorgt voor een leuke jijvoor-ikvoor strijd met een Britse atlete (“We’ve got to stop meeting like this”). Harry gaat lopen en haalt op de 1e km al gelijk 6 heren in. Jammer dat ze niet van zijn eigen agegroup zijn, maar het is wel goed voor de moraal. Later haalt hij nog wel enkele atleten van de eigen agegroup in. Ook hij eindigt over het blauwe tapijt met de armen omhoog. Bovendien nog voor de andere Nederlandse atleet in zijn groep.
Eindtijd 1.34.28. 39e plek in zijn agegroup.

’s Middags zijn we gaan kijken bij de team relay wedstrijd. Erg spectaculair om te zien. Na deze wedstrijd zijn we met de groep nog naar de medaille ceremonie geweest. Een Nederlander had namelijk nog goud behaald in de agegroep 25-29. Wat een prestatie.

Audrey Breur en Harry Kraak
Kraak en Breur